|
|
Zmysły wewnętrzne i wrażenia zmysłowe |
E.
Z pewnością nie inaczej. Przecież i w tym wypad¬ku mój zmysł wewnętrzny
odczuwa moje wrażenia zmy¬słowe, a twój twoje. Często bowiem człowiek,
który coś wi¬dzi, pyta mnie, czy i ja to widzę. Dzieje się tak dlatego,
że to ja odczuwam, że widzę, a nie tamten pytający.
A, A rozum? Czy każdy z nas nie posiada go odrębnie? Przecież może się
zdarzyć, że ja coś rozumiem, gdy ty nie rozumiesz i nie możesz
wiedzieć, czy rozumiem, ja zaś wiem.
E. Widać więc, że każdy poszczególny człowiek po¬siada odrębnie rozumny
umysł.
16. A. Czy także będziesz mógł powiedzieć, że każdy z nas ma swoje
własne słońce, które widzi, albo księżyc, albo gwiazdy, lub inne tego
rodzaju przedmioty?
E. To niemożliwe.
A. A więc wielu nas może widzieć razem jedną rzecz, choć każdy ma
osobny zmysł. Każdy swoim zmysłem od¬biera wrażenie tej jednej rzeczy,
którą widzimy wspólnie. W ten sposób, choć mój zmysł jest inny, a
twój-inny, może jednak zdarzyć się, że mój przedmiot widzenia nie różni
się od twego, lecz jeden przedmiot ukazuje się nam obu i obaj zarówno
go widzimy.
E. To jest zupełnie jasne.
A. Tak samo możemy słuchać razem jakiegoś jednego
dźwięku, tak że choć mój słuch jest inny, a twój inny,
dźwięk, który wspólnie słyszymy, nie jest inny w moim
wypadku, a inny w twoim, ani też jedna część tego dźwię-
ku nie wchodzi do moich uszu, a druga do twoich, lecz za
każdym razem słyszymy obaj jeden dźwięk w całości.
E. To także jest oczywiste. | |
|
|
|
|